Gedichten

Oproep naar de mensheid
Dit is een Oproep naar de mensheid
Een oproep naar U, U en U.
Ik ben een klein kind
En leer nog maar net schrijven
En nu al moet ik mijn pen omruilen om plaats te maken voor zorgen
De speeltuin waar ik in speel en mij een kind voel
Is geen speeltuin meer maar een werkplek geworden
overleven is het enige begrip die ik om mij heen hoor
In plaats van liefde, vreugde, saamhorigheid, veiligheid en geborgenheid
Overleven is een begrip die een kind niet hoort te kennen
Een begrip die mij van mijn kind zijn beroofd
O mensen is er dan geen hoop meer
Bestaat het goede dan niet meer
Moet mijn leven alleen bestaan uit verdriet en tranen
Heb ik het recht niet om gelukkig te leven
O mensen kijk niet toe, hoe de wreedheid van de wereld mij kapot maakt
Kijk niet toe hoe mijn toekomst in de duinen valt
Help mij, red mij
Hou mijn handen vast en sta mij bij
En laat mij leven in een wereld
Waar liefde, hoop, saamhorigheid, leefbaarheid, zekerheid, eenheid, goedheid, vreugde en geborgenheid zich bevinden
Een wereld waar ik weer kind mag zijn
Een wereld waar ik mij kan ontplooien
Een wereld waar ik kan dromen
Een wereld van jouw en mij